Een paar dagen erop uit met de camper

Op de camperplaats in Weeze (Duitsland)Na een ietwat chaotisch verlopen mei/juni-maand (onze ‘verbouwing’ is -eindelijk- bijna klaar en de 4-kamerflat van moeder is volledig ontruimd) zijn we even een paar dagen weg met de camper.

Camperplaats voor één camper naast de kerk in Escharen.Donderdag 23 juni 2016
Femma heeft op vrijdag een terugkomdag in Uden, dat was de aanleiding. Omdat het vandaag (donderdag) een hete, drukkende dag zou worden zijn we pas in de loop van de avond vertrokken.
De bestemming is de camperplaats (voor één camper) in Escharen, een dorpje op 20km van Uden waar we dit jaar al een paar keer vaker hebben overnacht.

Gelukkig blijkt de plek niet bezet, bij aankomst, dus we hoeven niet verder te zoeken. De foto rechts is trouwens van begin maart, toen we via Uden onderweg waren naar Scandinavië.

Vrijdag 24 juni 2016
Op tijd op, we vertrekken om half negen naar Uden waar Femma om 09.00 uur wordt verwacht. Nadat ik Femma heb afgezet rijd ik door een parkeerplaats vlakbij aan de rand van een bos waar ik de camper parkeer en een zendmastje opzet.

Het wordt een prachtige warme dag met veel zon en ik vermaak me met boek, tijdschriften, laptop en de kortegolfzender. Een leuke verbinding is die met Karsten LG5LG in de gehuurde blokhut op de Noors/Zweedse grens. Daar zaten wij zelf, amper 2 maanden geleden!

Camperplaats in het dorpje Weeze (Duitsland)Tegen vijven pik ik Femma weer op en vertrekken we richting Goch (Duitsland), 52km naar het oosten. De grote camperplaats blijkt niet beschikbaar (jeugdbrandweer-evenement) dus wijken we uit naar het iets verderop gelegen Weeze, bekend van het vliegveld.

In het dorpje Weeze is een camperplaats voor 10 campers (foto rechts) en er staat er maar één. Vlakbij het centrum en mooi gelegen in het groen. En € 5,00 voor een overnachting is een koopje, nietwaar?

een doorkijkje onderweg in het dorpje Weeze.Zaterdag 25 juni 2016
Tegen 09.00 uur zijn we gewassen en aangekleed en beginnen we, nog vóór het ontbijt, aan een ochtendwandeling met geocaches. Onderweg in het dorp moet Femma naar het toilet dus drinken we een kop koffie op een terrasje.

Een kapelletje onderweg, tijdens de ochtendwandeling.Weeze heeft wel een paar aardige straatjes met wat winkels, maar het dorp oogt niet zo oud en echt pittoresk kun je het dan ook niet noemen.

De twee geocaches worden beide gevonden en via een omweg zijn we na ruim 3km weer terug bij de auto. Tijd voor een brunch met gebakken eieren en spek!

We gaan van hieruit terug naar Goch (5km) waar Femma graag even boodschappen wil doen bij een grote, nieuwe Edeka. We slaan tegelijk wat Duitse witte wijnen in, voor thuis.
Een 'Hofladen', een winkeltje op een boerenerf.Onderweg bezoeken we nog een ‘Hofladen’ (erf-winkel) bij een biologische boer. Een grote boerderij met een binnenplein, het lijkt wel Limburgs.

Vervolgens tóch maar via een aardige route binnendoor naar Essen-Borbeck, voor een overnachting (met warme maaltijd!) bij bierbrouwerij DampfE. Daar arriveren we tegen half vier, het is inmiddels stevig gaan regenen dus we houden het verder voor gezien. Lekker even wat lezen, wat drinken, tegen 19.00 uur naar ons gereserveerde tafeltje.

Zondag 26 juni 2016
De geocache gevonden!Een mooie zondagmorgen; half bewolkt, zonnig, niet te warm. Ideaal dus, om nog wat te gaan ondernemen!

We besluiten een geocache te gaan zoeken bij het 25km oostelijker gelegen plaatsje Sprockhövel. Daar vind je, in het bos, de resten van een sinds de jaren ’60 gesloten kleine steenkolenmijn. En daar is dus ook een geocache verstopt. Het is dankzij de website geocaching.com dat we dit soort bijzondere plekjes vinden.

Er gaat een kleine boswandeling aan vooraf over een hier en daar flink modderig pad. Je kunt zien dat hier de afgelopen week ook flink heeft geregend. Maar daar zijn we op voorbereid: we hebben niet voor niets de bergschoenen aangetrokken.
Femma zet onze namen in het logboek van de geocache.
Aangekomen op het terrein van de voormalige steenkolengroeve is de geocache snel gevonden (foto hierboven). Op de foto rechts zet Femma onze namen in het logboekje.

Van de steenkolenmijn zelf was helaas weinig meer over. Enkele ruïnes, de restanten van een oud spoorlijntje waarover de kolen werden afgevoerd, alles overwoekerd door bomen. Het is tenslotte al ruim 50 jaar geleden dat deze kleine steenkolenmijn werd gesloten. Een kleine impressie hieronder…

Het grootste 'gebouw' dat nog over is.   Een ander deel van de overgebleven gebouwen. Geen idee waar ze voor gebruikt werden...   Femma staat hier op een betonplaat (niet zichtbaar) die een 77m diepe mijnschacht afsluit. Het putdeksel voor haar is in werkelijkheid een toegang tot de eronderliggende schacht voor het geval dat nodig mocht zijn.

Terug bij de auto is het eerst tijd voor de lunch, het is rond half twee. Daarna kiezen we een aardige route richting Kampen, het is toch nog zo’n 200km naar huis.

Laat wat van je horen

*