2017: Schotland – week 1

Meer foto’s van de eerste week op Femma’s Flickr-account…

Tank nog even volgooien...Dinsdag 25 juli 2017
We zijn om 14.00 uur vertrokken. Nog snel even tanken bij de Esso en dan de weg op. Het is raar weer:  fikse regenbuien en korte perioden met zon wisselen elkaar af bij een temperatuur van pakweg 20 graden.
We gaan de polder in, richting Dronten/Lelystad. Vanaf Lelystad steken we het IJsselmeer over, via de dijk naar Enkhuizen.

Camperplek aan de haven in Enkhuizen.Om 15.10 uur komen we aan in Enkhuizen, we gaan even kijken bij de camperplek aan de haven. Er is nog een plekje vrij, het ziet er goed uit en we besluiten te blijven. Verder rijden betekent dat we in de Amsterdamse spits terecht komen en daar hebben we geen zin aan. Een nachtje Enkhuizen dus!

Voldoende water voor vandaag!Dom: ik ben vergeten om water te tanken thuis, dat is me nog niet eerder gebeurd. We hebben nu dus 4 droge tankjes maar ik heb een tankje water weten te “scoren” bij de friettent om de hoek. Water tanken aan de haven hier is érg gecompliceerd…
Vandaag gereden: 69km, totaal 69km. Overnachting € 10,80.

Lommerijk parkje bij de jachthaven...Woensdag 26 juli 2017
Prima geslapen. Het is de hele nacht droog gebleven en zowaar schijnt de zon volop, de lucht is vrijwel blauw. We gaan eerst Enkhuizen in, een paar geocaches zoeken.

In het centrum van Enkhuizen.Een leuke wandeling door het stadje, we vinden slechts één geocache. De ander is goed verstopt aan de waterkant, maar daar zitten zoveel mensen op bootjes, we vallen teveel op. We laten ‘m zitten en nemen een kop koffie op een terrasje.

In Enkhuizen heb je ook het Snouck van Loosenpark, een mooi voorbeeld van vroege sociale woningbouw uit 1897. Prachtige huisjes in het groen, moet behoorlijk luxe zijn geweest voor die tijd!

Hoofdingang van het Snouck van Loosenpark.  Hoofdstraatje van het Snouck van Loosenpark.  Het Snouck van Loosenpark.
Rond 12 uur rijden we Enkhuizen uit, op weg naar Haarlem. Waarschijnlijk hebben we te weinig tijd, maar we willen even gaan kijken waar het Teylermuseum zit, daar willen we nog eens heen.
We komen aan in Haarlem, vinden een parkeerplaatsje langs het water op amper 100m van het museum en gaan een boterhammetje eten. Prachtig gebouw, waarin het museum is gevestigd, hier komen we zeker nog eens terug! (We hebben inderdaad te weinig tijd).

In het hartje van Haarlem, rechts onze bus...  Links de bus, rechts het Tyler Museum. "Kom je ook even wat eten?"  De bijzondere entrée van het Tyler Museum...  En een bijzondere lamp...
Vliegtuigspotters langs de Polderbaan.In de overblijvende tijd gaan we even op een zogenaamde spottersplek kijken bij Schiphol, aan de Polderbaan. Daar landen de vliegtuigen bijna voor je neus. Niet zo spectaculair, wel veel publiek met veel dure telelenzen! Vervolgens op naar IJmuiden, naar de boot. We zijn mooi op tijd, we staan om 15.15 uur in de rij.

Wanneer we aan de beurt zijn wacht ons een zware teleurstelling: onze boeking deugt niet. We hebben wél de boot geboekt, 2 personen, hut en dinerbuffet maar… niet de auto! Hoe is het mogelijk! We moeten uit de rij en worden naar het naastgelegen hoofdkantoor van DFDS gestuurd.
Het is nu tegen half vijf, we staan op de wachtlijst en tegen 17.00 uur horen we óf we nog meekunnen. Valt dit ook onder vakantiestress?

Wachten, naast het hoofdkantoor van DFDS...Dus wachten. En als we nou niet mee kunnen? Zijn we dan die € 285 van vandaag kwijt? Moeten we dan naar een camping of camperplaats in de buurt en morgen weer afwachten of we dan wel meekunnen? Onzekerheid. Ondertussen staat de hal met de loketten vol met mensen uit een bus. Ik slip er tussendoor en stel me op in het zicht van de dame die ons op de wachtlijst heeft gezet. Ik sta daar en wacht.

Er komt nog een derde dame bij en op een bepaald moment, het is inmiddels al 17.00 uur geweest, komt ze met twee stapeltjes papieren naar buiten. Of ik op de wachtlijst sta? Ja! Mijn naam? De Vries.
Helaas, die naam komt niet voor op deze papieren… Ze loopt door naar een zitgedeelte in de hoek van de hal waar ze enkele wachtende mensen blij gaat maken. Wanneer ze op de terugweg langs mij heen loopt, draait ze zich opeens naar mij om: “maar u gaat wél mee hoor!” Ik wil haar zoenen, maar ik houd me in. Ik app het goede nieuws naar Femma: “we gaan mee!!” Wat een opluchting.

Rijden! We mogen als laatste er nog op!!Aan het loket moet ik nog even € 170 pinnen, voor de overtocht van de auto. Dan krijgen we de papieren en moeten we ons snel, mét auto, gaan inchecken. Paspoorten ok, we mogen door naar het schip.

Klaar voor het buffet...Aan boord zoeken we eerst onze hut op, 725. Die is snel gevonden, we zetten onze spullen neer en gaan op zoek naar het restaurant want daar hebben we ook geboekt, om 17.30 uur en dat is het al geweest. We krijgen een mooie tafel en zitten eerst even rustig bij te komen van deze belevenissen.
Vandaag gereden: 112km, totaal 181km. Overnachting € 394 (incl. overtocht 😉 )

Onze hut, klein maar compleet met douche en toilet.Donderdag 27 juli 2017
Na een redelijk goede nachtrust zijn we er al op tijd uit. De douche is prima en ik haal op dek 8 twee grote koppen koffie. Niet goedkoop, wel lekker!
De boot legt rond 10.00 uur NL’se tijd aan in Newcastle, dat is 09.00 uur Engelse tijd. Maar het duurt nog even, inclusief uitvoerige controle door de douane, voordat we Newcastle inrijden.
Vanaf nu gebruiken we de Engelse tijd.

Op de voorgrond de beroemde Millenniumbridge.

We rijden eerst naar een punt vanwaar je een mooi uitzicht hebt op de bruggen in Newcastle, met name op de beroemde Millennium Bridge, een wonderlijke voetgangersbrug die kantelt wanneer er een schip door moet. En passant vinden we hier nog een geocache, dat is dan weer mooi meegenomen! Rond 11 uur verlaten we Newcastle in westelijke richting. Op naar Schotland!

Onze vrienden Wietse en Anja bevinden zich aan de westkust van Dumfries and Galloway, wij volgen in rustig tempo de kustlijn in die richting. Ze hebben een plekje gevonden waar je mooi met de camper kunt staan en ze halen vlees en groente zodat we, desnoods binnen, kunnen barbecueën op onze partygrill. Rond half vier komen we aan op de parkeerplaats aan zee, bij het dorpje Lendalfoot.

We kunnen nog even lekker buiten zitten...Tijd voor koffie, wijn, lekker eten enz. Zó schijnt de zon en zitten we buiten, even later weer een buitje. Typisch Schots weer, wellicht? Met 18 graden niet echt koud, maar ook zeker niet warm.
Vandaag gereden: 316km, totaal 497km. Overnachting € 0,00.

Vrijdag 28 juli 2017
Ik ben om 6 uur klaarwakker en ga eruit. Kan ik mooi, achter de laptop, dit verslag over de afgelopen dagen bijwerken. Een paar uur later zitten we aan het ontbijt bij Wietse en Anja. Daarna zoeken we de geocache bij het monument op deze parkeerplaats. Wietse vindt ‘m als eerste.

Mijn nieuwe hengel uitproberen, met instructies van Wietse.
ik probeer te vissen met mijn nieuwe werphengel. Wietse en Anja op de achtergrond.Dan starten we en rijden een kilometer of tien verder naar Grivan waar we bij het havenhoofd even mijn nieuwe werphengel gaan uitproberen. Het werpen gaat me (na al die jaren) nog redelijk af maar ik verspeel twee van die loden visjes; eentje blijft er vastzitten aan de bodem, de ander gooi ik zover dat ie aan de overkant van de haven blijft vastzitten tussen twee rotsblokken…

Op deze plaats nemen we afscheid van Wietse en Anja. Wij gaan verder richting Ardrossan, voor de ferry naar het eiland Arran, Wietse en Anja gaan richting Glasgow. We houden contact via Whatsapp en hopen elkaar de komende weken weer tegen te komen.

Culzean Castle.Onderweg naar Ardrossan komen we langs Culzean Castle. Wietse en Anja zijn hier al geweest, ze zijn lid van de National Trust of Scotland, net als wij. We hebben tijd genoeg dus we gaan het bezoeken. De boot gaat pas vanavond om 20.30uur.

Het kasteel valt een beetje tegen: van buiten lijkt het groter. Ook de inrichting is minder dan we van de kastelen en landhuizen in Engeland gewend zijn. De ligging aan zee en het park er om heen zijn wel erg mooi.

De eetkamer, lijkt me duidelijk ;-)   Een fraai trappenhuis!   Een blik naar boven door het trappenhuis...   De keuken, imposant.
In Ardrossan parkeren we de auto en maken we eten. Om 19.00 uur, anderhalf uur te vroeg, staan we voorin de rij van de volgeboekte ferry naar Arran. We maken op ons gemak een kop koffie en lezen nog wat.

Foto van de webcam in Brodick, eiland Arran.Keurig op tijd gaan we aan boord en om half negen vertrekken we naar Brodick, het havenplaatsje op Arran. Daar komen we om 21.30 uur aan, waarna we nog 1km rijden naar een parkeerstrook langs de zee, tegenover wat winkeltjes. Een plek die ik heb gezien op een webcam (inmiddels offline), en waar regelmatig een kampeerauto overnacht. Dat kunnen wij ook! De foto rechts is van de volgende ochtend.
Vandaag gereden: 100km, totaal 597km. Overnachting € 0,00.

In Brodick, langs de zee.Zaterdag 29 juli 2017
Een droge en deels zonnige ochtend langs de zee in Brodick. Er blijkt vannacht, op amper 20m van de camper, een nieuwe geocache te zijn geplaatst! Toen ik gisteren zocht op de geocache-website was ie er nog niet, Femma kijkt vandaag en hij is er. Het is een kleintje, verstopt onder één van de bankjes langs de zee. Helaas zijn we niet de eerste die ‘m vinden, er is ons vanochtend al iemand voor geweest. Maar dan zijn wij de tweede!

Een bijzonder plekje om te overnachten!

Blik op de Goat Fell, met 874m de hoogste berg op Arran.We doen een wandeling door het dorp, vinden nog een geocache en zijn tegen twaalven terug bij de auto. We bakken eieren voor de lunch en maken ons daarna klaar voor vertrek. De bestemming is een camping op de zuidpunt van het eiland.

Dit weekend is de jaarlijkse “Islands On The Air Contest”, een internationale radiowedstrijd waarbij radioamateurs op eilanden extra punten waard zijn. Ik wil ‘een beetje’ meedoen, tenslotte zit ik ook op een eiland! Een mooi plekje met uitzicht op zee en de antenne is vlot opgezet. Ik gebruik mijn korte hengel, die steekt 5m boven de auto uit en is geschikt voor de 10, 12, 15, 17 en 20m banden.

Camping Kildonan op het zuidpuntje van Arran, de korte 7m hoge antenne staat overeind voor de contest.Maar ook kunnen we eindelijk de watertanks weer geheel vullen, toilet legen, van dat soort dingen. En het blog bijwerken. Er moeten nog foto’s bij, ik heb genoeg te doen. En nog een mooi boek, waarin ik verder wil lezen!
Wat het weer betreft op de camping: vooral (beetje) zon en (stevige) wind, en zo nu en dan een (flinke) bui. Bij 16-18 graden, tja, het is hier wel Schotland…
Vandaag gereden: 21km, totaal 618km. Overnachting GBP 18,00.

Zondag 30 juli 2017
Ik ben er al op tijd uit, tegen 7 uur, en ga meteen door naar de douches. Wanneer ik daarvan terugkom gaan we ontbijten, dan kan ik daarna nog even een paar verbindingen maken op de kortegolf. Ik hoor activiteit in de 10meterband, dus dat maar eens proberen. Ondanks de slechte condities als gevolg van de neergaande 11-jarige zonnecyclus gaat het vanuit hier niet slecht. Vijftien verbindingen, van OH0X op de Alandseilanden in het noorden, tot Sicilië en Sardinië in het zuiden.

Het uitzicht vanaf de camping/camper. In de verte het geheimzinnige eiland Ailsa Craig op ruim 20km afstand. Het is een zogenaamde vulkaanplug, 338m hoog.
Arran, landschap langs de oostkust van het eiland.Tegenvalt twaalf ruimen we de boel op, vullen de watertankjes en maken het toilet leeg. Om goed twaalf uur verlaten we camping. We vervolgen onze weg langs de kust van Arran. Donkere wolkenluchten en zon wisselen elkaar af.
Toch blijft het lang genoeg droog voor een flinke wandeling naar de zogeheten Standing Stones, een kleintje Stonehenge.
Onderweg passeren we een 4000 jaar oude grafheuvel van een jonge vrouw.

Aan de wandel...  De 4000 jaar oude grafheuvel.  Althans, wat er na 4000 jaar nog van over is...
Een eerste 'aandenken' voor thuis!Net voor de bui terug bij de auto vervolgen we onze weg in de richting van Lochranza. Daar vind je Arran’s whisky-stokerij én de veerboot naar het schiereiland Kintyre. De boot gaat om 17.05 en het is nu pas 15.00 uur geweest dus we hebben mooi de tijd voor een bezoek aan de stokerij om wat whisky te proeven!

Op de foto Femma met een kleine verzameling glaasjes whisky voor haar neus. Ik heb als chauffeur maar een kop koffie genomen, maar proef wel stiekem mee! Beiden vinden we de Robert Burns, een single malt whisky, het lekkerst. Daarvan nemen we een fles mee naar huis. 

De whisky-destilleerderij op Arran.  Femma met een proefsetje van drie whisky's. Ik proef stiekum mee...  Mooi plaatje uit de directe omgeving van de destilleerderij.
Dit zou je dus "wild kamperen" kunnen noemen... Eenzaam en alleen aan een doodlopende weg.Ruim op tijd voegen we ons in de rij voor de veerboot. Die vertrekt mooi op tijd en zet ons om goed half zes af op Kintyre.

Sla je hier meteen rechtsaf, langs de zee, dan vind je opzij van deze ‘single track road’ voldoende plekjes om de camper te parkeren voor de nacht. Om 17.45 uur hebben we een mooie plek gevonden, tijd voor een glaasje wijn én om te gaan koken. Wie weet zien we hier nog zeehonden!
Vandaag gereden 59km, totaal 677km. Overnachting € 0,00.

[Ga door naar week 2…]